

Kalkvrij water zonder zout, afvalwater of verlies van mineralen. EVOdrop zorgt ervoor dat kalk in het water blijft maar zich niet meer kan hechten — geen kalkaanslag in leidingen, apparaten en sanitair.
Het drinkwater dat uit de kraan komt bevat altijd calcium en magnesium = “kalk”. De hoeveelheid verschilt behoorlijk per locatie. Deze kan voor iedere locatie in Nederland gevonden worden op de website van de drinkwaterleverancier of op waterhardheid.nl.
Lees hieronder verder over kalk in drinkwater.
Water ontharden, kalkvrij maken, kan op verschillende manieren, maar nooit 100%!
In theorie kun je al het calcium/magnesium verwijderen, maar in de praktijk is dat vaak niet nodig en soms zelfs ongewenst (je drinkt liever water mét mineralen). Wanneer je alle kalk uit het water haalt, brengt dat wel waterverlies met zich mee en worden nuttige mineralen verwijderd. Het resultaat is dan smaakloos water.
Water ontharden in het hele huis levert bovendien géén kalkaanslag meer op in leidingen, apparaten als de wasmachine, vaatwasser, koffiezetapparaat, boiler, waterkoker en, niet te vergeten, uw sanitair! Hierdoor is het beter om ervoor te zorgen dat kalk wel in het water blijft maar dat het zich niet kan hechten.
Het appelzuur lost kalk op en voorkomt dat het zich afzet in leidingen en apparaten. Het zet in principe calcium om in calciumwaterstofcarbonaat (oplosbare vorm). Het systeem werkt zonder elektriciteit, zout of afvalwater, wat het milieuvriendelijk maakt. Slechts 400 gram appelzuur is nodig per 100.000 liter water, vergeleken met 120 kg zout voor traditionele systemen.
Let op: De ontkalkingssystemen van EVOdrop zijn absoluut veilig. Echter is voor deze manier van ontkalking nog geen certificaat afgegeven om geïnstalleerd te worden voor een gehele woning. Wel officieel toegestaan is deze manier van ontkalking in boten/jachten, campers en caravans.
Maakt nanokristalletjes → minder aanslag. Dit is een katalytisch proces: het verandert de kristalstructuur van kalk zonder chemische toevoeging, door templates als “zaadkristallen” te gebruiken — geen reactie, maar een fysieke herstructurering.
Een wateronthardingssysteem op basis van ionenwisseling leidt tot een verandering in de kwaliteit van het drinkwater. Een onthardingssysteem wisselt nuttige mineralen en de vervelende kalkaanslag in voor natrium. Dit leidt tot een verhoging van de natriumwaarde in het water. Dit is ook de reden waarom er regelmatig zout aan de opslagtank van de waterontharder wordt toegevoegd. In feite is deze manier niet zo voordelig als die op het eerste gezicht lijkt met teststrips, omdat deze alleen reageren op minerale ionen. De effectieve hoeveelheid deeltjes in het water blijft hetzelfde en u kunt dit eenvoudig thuis testen met een PPM-meter. Waarom? Omdat zout in het water vrijkomt in ruil voor mineralen. Vanuit voedingsoogpunt is deze verwijdering van mineralen uit drinkwater ook zeer twijfelachtig.
Geen chemicaliën of zout, gemakkelijk te installeren en soms geen stroom nodig. Gebruikt magnetische velden of elektronische pulsen om de structuur van kalkmineralen te veranderen, zodat ze minder snel aanslag vormen. De effectiviteit is controversieel.
Siliphos (siliciumfosfaat) vormt een beschermende film op leidingen en apparaten om aanslag te voorkomen. Deze manier ontkalkt alleen; er is geen filtermodule bij mogelijk. De Siliphos-bolletjes moeten regelmatig worden bijgevuld of vervangen, wat leidt tot terugkerend afval. De capaciteit van de doseerunits in de HappyDrops Home en HappyDrops XL bedraagt gemiddeld respectievelijk 300 m³ en 550 m³.
Elektrolyse omvat spoelen die elektrische impulsen uitzenden. Er wordt een elektromagnetisch veld gecreëerd waarin de fysische eigenschappen van de kalkdeeltjes in het stromende water worden veranderd. Dit gebeurt op zo'n manier dat ze niet langer aan elkaar hechten en daardoor minder snel afzettingen kunnen vormen. Hun elektromagnetische velden zijn bedoeld om het verkalkingsproces weg te halen van de buiswand en in het stromende water te brengen, zodat de buizen schoon blijven. Dit proces zou microkristallen van kalkaanslag vormen, die in suspensie blijven en met het stromende water worden weggespoeld.
Omdat er vele waterleidingbedrijven zijn die water winnen uit verschillende bronnen (in Nederland zijn dat er meer dan 200), zal de waterhardheid bijna nergens hetzelfde zijn. In Almelo is het water bijvoorbeeld harder dan in Almere. De waterhardheid verschilt dus, maar over het algemeen is de hardheid van het Nederlandse leidingwater meer dan 2,7 dH. Daarboven beginnen de deeltjes in hard water zich af te zetten.
De waterhardheid drukken we in Nederland over het algemeen uit in het aantal Duitse graden (dH, deutsche Härte), waarbij 1 dH gelijkstaat aan 17,8 milligram CaCO₃ (calciumcarbonaat = kalk) per liter leidingwater.
Het is een kostbare aangelegenheid om water significant te ontharden. Veel waterbedrijven trachten tegenwoordig de hardheid van het door hun geleverde water terug te brengen tot 8 dH, wat door de waterbedrijven „zacht water” wordt genoemd. In Nederland bestaat overigens geen „officiële” hardheidsschaal. De waterbedrijven hanteren echter vaak de volgende schaal, die aan discussie onderhevig is:
Voor het milieu zijn er echter wel nadelige effecten: om kalkaanslag in huishoudens te verwijderen worden vaak agressieve schoonmaakmiddelen gebruikt die in het riool terechtkomen. Daarnaast lossen zepen in kalkrijk water veel minder goed op, waardoor er een aanzienlijk hogere dosering nodig is om het gewenste resultaat te bereiken (schone (vaat)was, mate van schuimen van shampoo en zeep). Vandaar de doseringsinstructies in relatie tot de waterhardheid op bijvoorbeeld de verpakking van waspoeder. Daarnaast fungeert kalk als een sterke isolator, waardoor het rendement van warmwaterapparatuur afneemt en defecten eerder optreden.