Begrippenlijst

Alkalisch water is water met een pH-waarde hoger dan 7, vaak geproduceerd door ionisatoren of door toevoeging van mineralen. Voorstanders koppelen het aan een antioxidatieve werking, maar wetenschappelijk gezien zegt een hoge pH in een glas water weinig over een gezondheidseffect in het lichaam.

Antioxidanten zijn stoffen die vrije radicalen neutraliseren en zo cellen beschermen tegen oxidatieve schade. Het lichaam maakt zelf antioxidanten aan, maar we krijgen ze ook binnen via voeding (zoals vitamine C en E). Ze spelen een rol bij het vertragen van veroudering en het voorkomen van celschade.

Wat is appelzuur (malic acid) eigenlijk?

Appelzuur is een natuurlijk bestanddeel van veel fruitsoorten, zoals appels, die ongeveer 5 tot 15 gram per kilogram bevatten. Als levensmiddelenadditief (E 296) is het wereldwijd toegestaan en wordt het al decennia lang in de levensmiddelenindustrie gebruikt als zuurteregelaar, conserveermiddel en smaakversterker. Het is een centraal tussenproduct in de stofwisseling van mensen, dieren en planten en wordt beschouwd als een goed verdraagbaar, fysiologisch onproblematisch zuur.

Appelzuur (E296) is goedgekeurd door de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) en veilig bevonden als voedingsadditief.

Internationale en nationale autoriteiten zoals de EFSA (European Food Safety Authority), de FDA (U.S. Food and Drug Administration) en de JECFA (Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives) classificeren appelzuur van voedingskwaliteit en bij juiste dosering als onschadelijk voor de drinkwaterbehandeling. ECHA (EU): appelzuur is al officieel geregistreerd als wateronthardingsmiddel.

Uiteraard staan we met deze nieuwe technologie in nauw contact met de betreffende autoriteiten, instellingen en laboratoria en zijn alle relevante rapporten op verzoek volledig in te zien.

Over de effecten van appelzuur op het lichaam

Wat betreft het gebruikte appelzuur: het gerenommeerde Dartsch Instituut heeft bewijs geleverd van de effecten ervan op het lichaam.

Uit onze celkweekstudies is gebleken dat de kwaliteit van leidingwater op cellulair niveau aanzienlijk verbetert na filtratie met het appelzuurkorrelpatroon van Evodrop AG. Dit was met name zichtbaar in darmepitheelcellen door een significante toename van de regeneratie en de integriteit van de darmbarrière, en in ontstekingsbevorderende cellen door een vermindering van de vorming van vrije radicalen. Daarom kan “appelzuurwater” goed verdragen worden en dus als volkomen onschadelijk worden beschouwd.

De celmembraan is de buitenste begrenzing van de levende cel. Alle stoffen die de cel in moeten, of de cel uit moeten, moeten door het membraan. Het membraan selecteert welke stoffen erdoor mogen en welke niet; het membraan is dus selectief doorlaatbaar.

Celmetabolisme (celstofwisseling) is het geheel van alle chemische processen in een cel die voedingsstoffen omzetten in energie en bouwstoffen. Het omvat anabolisme (opbouw van weefsel) en katabolisme (afbraak voor energie) om het leven in stand te houden. Dit proces reguleert groei, herstel en de energiebalans in het lichaam.

Belangrijke kenmerken en functies:

• Energieproductie: cellen zetten voedingsstoffen om in bruikbare energie (zoals ATP) voor vitale functies zoals spierbeweging en ademhaling.
• Opbouw en reparatie: cellulaire componenten, zoals eiwitten en vetten, worden gesynthetiseerd voor groei en celherstel.
• Chemische reacties: enzymen spelen een cruciale rol bij het reguleren en versnellen van deze biochemische processen.
• Homeostase: celmetabolisme helpt de interne balans (homeostase) van het organisme te behouden.

Verstoringen in het celmetabolisme kunnen leiden tot ziekten of functiestoornissen.

Het debiet (ook wel 'volumesnelheid' of 'volumedebiet' genoemd) is een natuurkundige grootheid voor een doorstromend medium, in dit geval water, uitgedrukt als volume per tijdseenheid.

Diffunderen betekent het verplaatsen of verspreiden van deeltjes (zoals gassen of opgeloste stoffen) van een gebied met een hoge concentratie naar een gebied met een lage concentratie. Dit proces verloopt willekeurig, kost geen energie (passief transport) en zorgt ervoor dat de deeltjes zich gelijkmatig verdelen, totdat de concentratie aan beide zijden van een membraan of in de hele ruimte gelijk is.

Elektrolyten zijn geladen mineralen en zouten (waaronder natrium, kalium, magnesium, calcium en chloride) die oplossen in lichaamsvocht zoals bloed en zweet. Ze zijn cruciaal voor de vochtbalans, spierwerking, zenuwsignalen en het reguleren van de pH-waarde. Bij zweten (sporten, hitte) of ziekte worden deze verbruikt en moeten ze via voeding of supplementen worden aangevuld om uitdroging en krampen te voorkomen.

Belangrijkste functies en bronnen van elektrolyten:

• Functies: regelen de vochtbalans, ondersteunen spiersamentrekkingen (zoals de hartslag), geleiden zenuwprikkels en stabiliseren de zuurgraad.
• Belangrijkste elektrolyten: natrium, kalium, calcium, magnesium, chloride, bicarbonaat en fosfaat.

Functional waters (functioneel water) zijn drinkwaters die zijn verrijkt met extra ingrediënten zoals vitaminen, mineralen, elektrolyten, kruiden of antioxidanten. Ze zijn ontworpen om naast hydratatie specifieke gezondheidsvoordelen te bieden, zoals energieboosts, herstel na het sporten of stressvermindering. Het is een populaire, vaak gearomatiseerde, “gezonde” keuze in de frisdrankmarkt.

Kenmerken van functional waters:

• Toegevoegde stoffen: vaak voorzien van vitaminen (zoals B12, D), mineralen (magnesium, zink), elektrolyten of plantenextracten.
• Doelen: gericht op functionele hydratatie, zoals het versterken van het immuunsysteem, verbeteren van mentale focus of herstel.
• Variaties: inclusief vitamine-water, mineraalwater met extra zuurstof, water met adaptogenen (stressvermindering) of proteïnewater.
• Gezondheidsaspect: het is een alternatief voor frisdrank, maar consumenten moeten letten op toegevoegde suikers.

Inox is de gangbare Franse term (afgeleid van inoxidable) voor roestvast staal (RVS). Het is een duurzame, corrosiebestendige legering van ijzer, chroom (minimaal 11-12%), nikkel en koolstof. Dankzij een beschermende chroomoxidelaag is het uitstekend bestand tegen roest, slijtvast en hygiënisch, waardoor het veel wordt gebruikt in keukens, de bouw en industrie.

Belangrijkste kenmerken en weetjes over Inox:

• Roestvast, niet roestvrij: hoewel vaak “roestvrij staal” genoemd, is de term “roestvast” accurater. In extreme omstandigheden (zoals blootstelling aan zout, zuren of chloor) kan ook RVS roest vertonen.
• Samenstelling: inox bestaat hoofdzakelijk uit ijzer. De toevoeging van chroom zorgt voor de roestvastheid, terwijl nikkel zorgt voor buigzaamheid en corrosiebestendigheid.
• Veelvoorkomende soorten: de meest gebruikte varianten zijn Inox 304 (veel gebruikt in keukens) en Inox 316 (zuurbestendig, vaak gebruikt in maritieme of chemische toepassingen).
• Onderhoud: inox is eenvoudig te onderhouden, maar vereist zachte reinigingsmaterialen (geen schuursponsjes) om krassen te voorkomen.
• Gewicht: inox is zwaarder en harder dan aluminium.

Inox staat bekend om zijn lange levensduur en esthetische, moderne uitstraling, waardoor het een populair materiaal is voor werkbladen, apparaten en gevelbekleding.

Het geactiveerde membraan dat door Evodrop is ontwikkeld, maakt een diepere en effectievere filtratie mogelijk dankzij het grotere microporievolume:

• 10% macroporiën (>50 nm)
• 20% mesoporiën (2-50 nm)
• 70% microporiën (2 nm of kleiner)

Conventionele filters werken met actieve kool op basis van poeder of korrels en hebben de volgende poriënstructuur:

• 70% macroporiën (>50 nm)
• 20% mesoporiën (2-50 nm)
• 10% microporiën (2 nm of kleiner)

Hierdoor kennen conventionele filters enkele nadelen:

• Er ontstaat desorptie van verontreinigingen na verloop van tijd.
• Aanhoudende drukval en verminderd debiet (de hoeveelheid water die uiteindelijk uit de kraan komt).
• Er kan kanaalvorming optreden, waardoor onbehandeld water het filter kan passeren.
• In vergelijking met EVOdrop een beperkte filtratieprestatie.

Mitochondriën zijn de 'energiefabrieken' van de cel, die voedingsstoffen omzetten in bruikbare energie in de vorm van ATP (adenosinetrifosfaat). Ze zijn aanwezig in bijna alle lichaamscellen, behalve rode bloedcellen, en zijn essentieel voor lichaamsfuncties zoals denken, bewegen en celgroei. De energieproductie via het proces van cellulaire ademhaling voorziet de cellen van de benodigde stroom om te functioneren, en hun gezondheid is cruciaal voor de algehele levenskwaliteit.

Wat doen mitochondriën precies?

• Energieproductie: ze zijn verantwoordelijk voor de productie van ongeveer 90% van de energie in je lichaam, uitgedrukt in ATP-moleculen.
• Celademhaling: dit is het proces waarbij voedingsstoffen (zoals suikers, vetten en eiwitten) en zuurstof worden omgezet in energie.
• Regulatie: naast energieproductie spelen mitochondriën ook een rol bij het reguleren van ontstekingen, het recyclen van beschadigde celonderdelen (autofagie) en het neutraliseren van schadelijke vrije radicalen.

Waarom zijn ze belangrijk?

• Functie: de energie die mitochondriën produceren, is nodig voor alle processen in het lichaam, van spierbewegingen tot hersenactiviteit.
• Gezondheid: goed functionerende mitochondriën zorgen voor een efficiënte werking van cellen en weefsels. Storingen kunnen leiden tot vermoeidheid, concentratieproblemen en spierzwakte.
• Dynamische processen: het aantal mitochondriën in een cel is niet statisch; ze kunnen delen, samensmelten en zelfs verdwijnen, afhankelijk van de energievraag van de cel.

Waar vind je ze?

• Mitochondriën zijn te vinden in vrijwel alle cellen in je lichaam.
• Organen die veel energie verbruiken, zoals het hart, de hersenen en de spieren, bevatten een veel groter aantal mitochondriën.

NES (Non-Equilibrium Spectrum) en DNES (Differential Non-Equilibrium Spectrum) spectrale analyse zijn gespecialiseerde wetenschappelijke methoden die worden gebruikt om de structurele eigenschappen en waterstofbindingen van watermoleculen te onderzoeken, met name in vloeibaar water en waterige oplossingen.

Deze technieken, vaak ontwikkeld door de Bulgaarse wetenschapper Ignat Ignatov, analyseren de energieverdeling van waterstofbindingen, wat inzicht geeft in de 'kwaliteit' of de biofysische toestand van het water.

1. NES (Non-Equilibrium Spectrum)

• Wat is het? NES meet het spectrum van watermoleculen die niet in een thermische evenwichtstoestand verkeren. Het onderzoekt de energieverdeling (in meV, milli-elektronvolt) van de waterstofbindingen tussen watermoleculen.
• Doel: het bepaalt de energietoestand van waterclusters. Dit wordt vaak gebruikt in de biofysica om te zien hoe water reageert op toevoegingen (zoals mineralen) of externe invloeden.
• Toepassing: het wordt gebruikt om de anti-oxidatieve eigenschappen van water of de invloed van water op levende cellen te bestuderen.

2. DNES (Differential Non-Equilibrium Spectrum)

• Wat is het? DNES is de verschilanalyse tussen twee NES-metingen. Het wordt berekend door het spectrum van een controlemonster (bijv. gedestilleerd water) af te trekken van het spectrum van een testmonster (bijv. water met een toevoeging).
• Doel: DNES is nauwkeuriger in het identificeren van veranderingen in de structuur van waterstofbindingen die niet direct zichtbaar zijn in een standaard NES-spectrum. Het is een “differentiale” methode die de verschillen in de energietoestand blootlegt.
• Toepassing: het wordt vaak ingezet in onderzoek naar de structurele eigenschappen van water in medische of biologische contexten, zoals de invloed op tumorgroei of antioxiderende effecten.

Samenvatting

• NES analyseert de energieverdeling van waterstofbindingen in een watermonster.
• DNES vergelijkt die verdeling met een referentiewater om subtiele verschillen in de waterstructuur aan te tonen.

Deze methoden worden voornamelijk gebruikt in gespecialiseerd biofysisch onderzoek naar waterkwaliteit en de interactie van water met biologische systemen.

Omgekeerde osmose (reverse osmosis) is een filtertechniek waarbij water onder druk door een zeer fijn membraan wordt geperst. Het membraan houdt opgeloste stoffen, zouten, zware metalen en verontreinigingen tegen en laat alleen schoon water door. Het is een van de meest grondige manieren om water te zuiveren.

ORP staat voor Oxidation-Reduction Potential, in het Nederlands ook wel de redoxpotentiaal genoemd.

In simpele taal: het is een maatstaf die aangeeft hoe sterk een vloeistof is in het schoonmaken (oxideren) of het beschermen (antioxideren) van andere stoffen. Het wordt gemeten in millivolts (mV).

Hoe werkt het?

• Positieve ORP (+mV): oxiderend. Deze vloeistoffen “stelen” elektronen. Dit is nuttig voor het doden van bacteriën. Daarom gebruiken zwembaden en waterzuiveringsinstallaties een hoge positieve ORP (vaak tussen de +650 mV en +800 mV) om water te desinfecteren.
• Negatieve ORP (-mV): antioxidatief. Deze vloeistoffen hebben een overschot aan elektronen en kunnen “vrije radicalen” in het lichaam neutraliseren. Dit is waar het bij waterstofwater en alkalisch water vaak over gaat: beide claimen een negatieve ORP (bijv. -200 mV tot -500 mV), wat zou wijzen op een therapeutische, antioxidatieve werking.

Belangrijke nuance

Hoewel een negatieve ORP op papier goed klinkt als antioxidant, stelt de wetenschap (en instanties zoals de WHO) dat een meting in een glas water niet direct vertaalt naar een gezondheidseffect in je cellen. De pH-waarde en de temperatuur van het water hebben ook een enorme invloed op deze meting.

Het systeem, genaamd “orbital osmosis”, is een slimme manier om water te zuiveren. Het gebruikt een speciaal membraan (een soort filter) dat water heel goed schoonmaakt, zelfs als het water erg vuil is of veel opgeloste stoffen bevat (zoals zout of mineralen). Dit systeem werkt langdurig en blijft goed presteren zonder dat het filter snel vies wordt of bacteriën zich ophopen, wat bij gewone omgekeerde osmose-systemen wel kan gebeuren.

Het is een luxe versie met extra's zoals sensoren die alles in de gaten houden, een pomp die het water sneller filtert, een automatisch schoonmaaksysteem en een lange levensduur. Kortom, het is een betrouwbare en geavanceerde manier om schoon water te krijgen.

Oxidatieve stress is een disbalans in het lichaam waarbij er te veel vrije radicalen (instabiele moleculen die schade kunnen veroorzaken) zijn ten opzichte van antioxidanten (stoffen die deze vrije radicalen neutraliseren). Deze onevenwichtigheid kan leiden tot schade aan cellen, eiwitten en DNA, wat veroudering kan versnellen en bijdraagt aan chronische aandoeningen.

Hoe het werkt:

• Vrije radicalen: dit zijn agressieve, reactieve zuurstofverbindingen die proberen stabiel te worden door elektronen te stelen van andere moleculen in de cel.
• Antioxidanten: het lichaam produceert zelf antioxidanten en we krijgen ze ook binnen via voeding om deze vrije radicalen te neutraliseren en te voorkomen dat ze schade aanrichten.
• De disbalans: als er meer vrije radicalen worden aangemaakt dan de antioxidanten kunnen neutraliseren, ontstaat er een teveel aan vrije radicalen en ontstaat oxidatieve stress.

Wat kan de oorzaak zijn?

• Levensstijlfactoren: roken, overmatig alcoholgebruik, langdurige zonblootstelling en een ongezond dieet.
• Omgevingsfactoren: luchtvervuiling en blootstelling aan microplastics.
• Lichamelijke oorzaken: overmatige inspanning en sommige medicijnen.

Wat zijn de gevolgen?

• Celbeschadiging: vrije radicalen kunnen celmembranen en andere celstructuren beschadigen.
• DNA-schade: ze kunnen DNA beschadigen, wat kan leiden tot mutaties.
• Verhoogd risico op ziekten: oxidatieve stress wordt in verband gebracht met versnelde veroudering en de ontwikkeling van aandoeningen zoals hart- en vaatziekten en neurodegeneratieve ziekten.

PFAS (poly- en perfluoralkylstoffen) zijn een grote groep door de mens gemaakte chemische stoffen die water-, vet- en vuilafstotend zijn. Ze worden ook wel 'forever chemicals' genoemd omdat ze nauwelijks afbreken in het milieu en zich ophopen in water, bodem en het menselijk lichaam. Blootstelling wordt in verband gebracht met diverse gezondheidsrisico's, daarom is het verwijderen van PFAS (en de ultrakorte-keten variant TFAS) uit drinkwater belangrijk.

Rapid hydration-producten zijn poeders of dranken die elektrolyten, vitamine C en een beetje suiker bevatten om het lichaam sneller te hydrateren dan water alleen. Ze zijn ontworpen om zweetverlies aan te vullen tijdens kortere, lichtere trainingen, in de sportschool of tijdens drukke dagen. Deze producten zorgen voor efficiënte vochtopname zonder de zware calorieën.

• Werking: de specifieke mix van natrium, kalium en magnesium maakt gebruik van het actieve transportmechanisme van het lichaam, waardoor water tot wel 3x sneller wordt opgenomen dan bij het drinken van alleen water.
• Bestanddelen: vaak bevatten ze elektrolyten (zouten), vitamine C (antioxidant) en natuurlijke suikers, zonder kunstmatige zoetstoffen of een zoute nasmaak.

Remineralisatie is het opnieuw toevoegen van waardevolle mineralen (zoals magnesium en calcium) aan water nadat het is gefilterd of ontzilt. Bij zeer grondige filtertechnieken zoals omgekeerde osmose worden ook nuttige mineralen verwijderd; remineralisatie brengt smaak en gezonde mineralen terug in het water.

Staal wordt benoemd op basis van materiaalnummers. De V in de benaming staat voor 'trial', omdat verschillende legeringen werden uitgeprobeerd. De A staat voor austeniet; dit element is verantwoordelijk voor het niet roesten van staal.

Dit wordt gelegeerd met molybdeen, dat een bestanddeel van ongeveer 2% vormt. De toevoeging van molybdeen maakt het staal resistenter dan V2A-staal. Dit betekent dat het een bijzondere bescherming biedt tegen corrosie in combinatie met chloride. Het V4A-staal is gemerkt met het materiaalnummer 1.4401 (X5CrNiMo17-12-2).

Vrije radicalen zijn instabiele, reactieve moleculen die elektronen 'stelen' van andere moleculen in het lichaam. In te grote hoeveelheden veroorzaken ze celschade en oxidatieve stress. Ze ontstaan onder andere door veroudering, vervuiling, roken en intensieve inspanning, en worden geneutraliseerd door antioxidanten.

Waterhardheid geeft aan hoeveel opgeloste kalk (calcium en magnesium) er in het water zit. Op de website www.waterhardheid.nl kunt u zelf, door uw postcode in te vullen, direct zien wat de waterhardheid bij u thuis is.